İPUCU

Genel Kültür Örf adetlerımız vede toplumumuzun vede bızlerın bılmesı gereken konular

Seçenekler

Kendine Sadakat

cansın - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Özel Üye
Üyelik tarihi:
04/2008
Mesajlar:
9.044
Konular:
6189
Teşekkür (Etti):
648
Teşekkür (Aldı):
994
Ticaret:
(0) %
31-10-2009 21:08
#1
Kendine Sadakat
Kendimize yönelmede sevgimizin karşılaşacağı ikinci yüksek değer kendine sadakat’tir. Kendine sadakatsizlik ahlâki anlamda bir karaktersizlikten başka bir şey değildir; o, bir insanda irade sağlamlığının ve sürekliliğinin olmayışı demektir. Bunun sonucu da insanın içindeki ahlâki değerler karşısında, onları gerçekleştirme yolunda zayıf ve geri kalmasıdır. Böylece ahlâki << olması gereken >> e uymamakla ona aykırı davranmış olan kimse kendine, asıl << ben >> ine sadık kalmamış, kendine gerekli özeni göstermemiş, kendini sevmemiş, kendine kötülük etmiştir.

Her şey güçleşir, can sıkar, bırakıp da bir kimse kendi yaratılışını, kendine uymayanı işlerse. (Aiskhylos) (Kranz)

Kendine kötülük hazırlar, başkalarına kötülük hazırlayan. (Hesiodos) (Kranz)

Yalancının çektiği, başkalarının kendisine inanmaması değil, kendisinin kimseye inanmamasıdır. (Rochefoucault)

Kötü düşünceli olmamak: İşte Tanrının en büyük armağanı. (Aiskhylos) (Kranz)

Gerçekten, kendine sadakat, kendi içine, içindeki yüksek değerlere dönmek, onlara tutku ile sarılmayı, onları gerçekleştirmeyi sağlayan sevgiyi yaşamaktır; böylece de o, insan için en güvenilir bir kurtarıcı kimliğine girer. Bunu, Yücel, verdiği örnekle etkileyici bir biçimde belirtmeye çalışır:

Bir gün bir adam İsa’yı yemeğe çağırır. Bir günahkâr kadın da orada bulunur. Kadın İsa’yı görünce bir ak mermer kapıp kıymetli yağlarla onun ayaklarını yıkar. Ev sahibi içinden << Bu sahiden peygamber olsaydı bu kadının kötü bir kadın olduğunu anlardı >> der. İsa şöyle söyler: << Senin evine girdim, ayaklarım için bana su vermedin; fakat o benim ayaklarımı göz yaşlarıyla ıslattı, saçları ile sildi. Sen bana öpüş vermedin; fakat o, geldiğimden beri ayaklarımı durmadan öptü. Bundan dolayı sana denir: Onun çok olan günahları bağışlandı, zira o çok sevdi. >> İsa kadına << imanın seni kurtardı, selâmetle git!.. >> dedi. (Hasan Ali Yücel)

Görülüyor ki, içimize dönmekle yakalayacağımız sevgi, insan ruhunu bütün kirlerden ve kötülüklerden arınmasını, kurtulmasını sağlayan büyük bir güçtür; insan olarak var oluşumuzun temel ilkesidir.

Bookmarks


« Önceki Konu | Sonraki Konu »
Seçenekler

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
Sizin eklenti yükleme yetkiniz yok
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodları Kapalı
Trackbacks are Kapalı
Pingbacks are Kapalı
Refbacks are Kapalı