İPUCU

Genel Kültür Örf adetlerımız vede toplumumuzun vede bızlerın bılmesı gereken konular

Seçenekler

Osmanlıca Türkçeden ayrı bir dil değildir

TURKSTFN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Özel Üye
Üyelik tarihi:
04/2013
Mesajlar:
23.443
Konular:
5532
Teşekkür (Etti):
244
Teşekkür (Aldı):
3137
Ticaret:
(0) %
09-02-2014 17:44
#1
Osmanlıca Türkçeden ayrı bir dil değildir
Bir dilin temelini, iskeletini gramer yapısı oluşturur. Osmanlıca dediğimiz oluşum şahıs zamirleri, edatları, fiilleri, yapım ve çekim ekleri ve bütün gramer kurallarıyla dimdik ayakta duran bir Türkçe iskeletinin üzerine bol miktarda Arapça ve Farsça kelime giydirilmesiyle ortaya çıkmıştır. En ağır Osmanlıca cümlelerde bile cümlenin çatısına hiç dokunmadan, artık kullanımdan düşmüş olan Arapça ve Farsça kelimeleri bugünkü Türkçe karşılıklarıyla değiştirdiğinizde karşınıza anlaşılır Türkçe bir cümle çıkar. Önyargılı olmayan bir kafa için bu tespit bile Osmanlıcanın Türkçeden ayrı bir dil olmadığını kanıtlamaya yeter, ama biz konuyu kurcalamaya devam edelim.

Şimdi ”geniş kitlelerce anlaşılmak” kıstasına göre dönem ve kişi bazında Osmanlıca ve Türkçeyi ayrı diller olarak tespit etmeyi deneyelim.

15. yüzyıla ait Fatih Kanunnamesini, hatta Halil İnalcık'ın yayınladığı 16. asır başı Yavuz Sultan Selim Kanunnamelerini o dönemin halkı da anlayabilirdi, bugün de az bir gayretle okuma yazma bilen herkes anlar. Demek ki bunlar Osmanlıca değil.

Ama meselâ Bâkî'nin bundan az bir zaman sonra, Kanunî'nin ölümü üzerine yazdığı mersiyeyi Osmanlıca sözlüğe başvurmadan bugünün üniversite mezunu da anlayamaz. Peki, “O halde Osmanlı eliti 1510'lara kadar Türkçe konuşurken, 1560'lara gelindiğinde artık Osmanlıca dilini konuşmaya başlamış” diyebilir miyiz? İyi ama, Bâkî'nin çağdaşı olan Kanunî'nin Muhibbî mahlasıyla yazdığı şiirlerinde bugün de rahatça anlaşılacak birçok beyit var. 17. asırda fermanların dilinde Arapça ve Farsça kelimelerin iyice arttığını görüyoruz.

Buna karşılık tahta çıkana kadar kafeste kalıp doğru dürüst bir eğitim göremeyen Deli İbrahim'in dili daha arı Türkçeydi. Mesela hastalığını tedavi edecek hekim bulamayan sadraz***** öfkeyle yazdığı yazı şöyle başlıyor: “Bre karpuz kafalı ******** ! Bre mütevelli yapılı kodoş!” Şimdi bu örneğe göre “I. Ahmet Osmanlıca dilinde yazarken, oğlu Deli İbrahim Türkçe yazmıştır” mı diyeceğiz?

Mesele yalnız zaman meselesi de değil. Osmanlı bürokrasisi ve edebiyatçılarının hemen hepsinin çok ağdalı Osmanlıca yazı ve şiirleri olduğu gibi, daha sade nesir ve nazım ürünleri de vardır. Mesela 16. yüzyıldan itibaren divan şiirinde mümkün olduğunca Arapça ve Farsça kelimelerle yazmak adet olmuş, fakat zaman zaman da sade Türkçeyle yazma modası çıkmıştır. Buna da “Türkî- basit” denmiş, sadece “Türkî” denmemiş, böylece ağdalı dilin de Türkçe, bunun da başka çeşit bir Türkçe olduğu belirtilmiştir. Zaten Osmanlı eliti her zaman hem konuştuğu, hem yazdığı dile Türkçe veya Türkî demiştir.

Örneklere devam edelim:
Lale Devrinin ünlü şairi Nedim'in bazı şiirleri daha anlaşılmaz, bazı şiirleri ise çok anlaşılırdır. Hatta birçok divan şairinin aynı şiirinde bazı beyitler ağdalı Osmanlıca, bazıları daha sade Türkçedir. Şimdi kalkıp da ”Bu şair bazı eserlerini Osmanlıca, bazılarını Türkçe yazmıştır” veya “Bu şiirin bazı beyitleri Osmanlıca dilinde, bazı beyitleri ise Türk dilindedir” mi diyeceğiz? Daha yakın tarihe gelelim. Atatürk'ün 1927 yılında Mecliste okuduğu Büyük Nutuk Tanzimat üslubunda yazılmıştır; bugün hiç kimse bu metni sözlüksüz tam olarak anlayamaz, Buna karşılık Atatürk'ün 1933'te irad ettiği 10. Yıl Nutku çok daha sadedir. Şimdi kalkıp “Atatürk 1927 yılına Osmanlıca dilinde yazarken, 1933'te artık Türkçe yazmaya başlamıştı” mı diyeceğiz?

Görüldüğü gibi Türkiye Türkçesini içindeki Arapça veya Farsça oranına, ya da bugünün insanlarının veya o zamanın eğitimsiz kişilerinin anlayıp anlamamasına bakarak Osmanlıca ve Türkçe olarak ikiye ayırmaya ve bu ikisini iki ayrı dil ilân etmeye kalkarsanız varacağınız nokta deli saçmasıdır. Zaten anlayıp anlamamak bu konuda kıstas olacaksa, o zaman Rumca ve İtalyanca terimlerle dolu bir argoyla konuşan yelkenciler de bize göre Türkçe konuşmamaktadır, benim televizyonda enflasyon hedeflemesi, devalüasyon, hazine ihalesi, reeskont, cari açık gibi ekonomi ve finans terimleriyle dolu konuşmamı dinleyen ümmî bir vatandaşa göre de ben Türkçe konuşmuyorumdur.

Son olarak, otorite meraklılarını tatmin etmek ve konuya aşina olmayanları aydınlatmak amacıyla bilimin bu konuda ne dediğine bakalım. Tabiî benim kabul ettiğim görüş, bu konuda bilimin hâkim görüşü olduğu için Fransız filolojisi uzmanlarına falan ihtiyacım yok, en temel kaynaklar bile işimi görüyor. Mesela hemen elimin altında bulunan uluslararası İslâm Ansiklopedisinin Kültür Bakanlığınca yayınlanan Türkçe baskısından Türkler maddesinin Türk Dili bölümünü okuyorum:

“Güneybatı Türkçesinin yazılı metinlerle takip edebildiğimiz en eski devresi olan Eski Anadolu Türkçesi Selçuklular, Anadolu Beylikleri ve ilk Osmanlıların yazı dilidir. İkinci devresi İstanbul'un fethinden sonra başlayan ve Osmanlı İmparatorluğunun sonuna kadar devam eden Osmanlıcadır. Üçüncü devresi bugünkü Türkiye Türkçesidir. Her üç devre birbirinin devamıdır. “

“İkinci devre olan Osmanlıcada cümle anlaşılamayacak kadar uzun, sunî ve tumturaklı olmasına rağmen esas yapısı itibarıyla Türkçe kalmıştır.”

İslam Ansiklopedisindeki maddelerin sıradan bir ansiklopedi maddesi olmayıp ilgili konuda referans niteliği taşıdığı malûmdur. Haydi bir de daha yakın tarihli bir kaynağa, Türk Dil Kurumu Başkanlığı da yapmış olan, Türk dilleri ve lehçeleri uzmanı Profesör Ahmet Bican Ercilasun'un 2004 basımı Türk Dili Tarihi adlı eserine göz atalım:

“13., 14. ve 15. yüzyıllarda kullanılan Eski Oğuz Türkçesi Anadolu Selçuklularının son dönemini, beylikler devrini, Karakoyunlu ve Akkoyunlu devletlerini, Osmanlıların ilk iki asrını içine almaktaydı. 16. yüzyılda Osmanlı Türkçesi denen dönem başlar, Osmanlı'nın hâkim olduğu bütün sahalarda edebî dil olarak kullanılır ve 20. yüzyıl başlarında Genç Kalemler hareketinin yarattığı terkipsiz Türkçeyle sona erer.

Görüldüğü gibi bilimin bu konudaki görüşü gayet nettir: Osmanlıca edebî dil olarak Türkçenin tarihî bir dönemini meydana getirmektedir, dolayısıyla Türkçeden ayrı bir dil olarak kabul edilmesi söz konusu olamaz. Osmanlıcanın Türkçeden başka bir dil olduğunu ileri sürmek ilgili yazımda belirttiğim gibi bir yarı-aydın fikridir. Bu yarı-aydın düşüncesine konunun uzmanı olan bir bilimadamının da bir çeşit ekzantriklik olarak katıldığı anlaşılıyor, fakat Türkoloji disiplini bu ekzantrikliği hiçbir zaman nazar-ı itibara almamıştır.
--------------------- Turkhackteam dışında sosyal medya,forum ve gruplarda hesabım bulunmamaktadır .

Bookmarks


« Önceki Konu | Sonraki Konu »
Seçenekler

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
Sizin eklenti yükleme yetkiniz yok
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodları Kapalı
Trackbacks are Kapalı
Pingbacks are Kapalı
Refbacks are Kapalı