*Akıncılar*
Akıncı , veya çoğul şekli ile Akıncılar, Osmanlı İmparatorluğu'nun askerî teşkilâtında, sınır bölgelerinde, düşman
ülkelerine akınlar, baskınlar tertipleyerek yıpratma harekâtında bulunan hafif süvari birlikleridir.
Etimoloji: Akıncı sözü Türkçe kökenlidir. Ak- akmak fiilinden gelişen sözün yapısında fiilden isim yapım
eki -n ve isimden isim yapım eki +CI vardır: Ak-
ı-n+cı. Sözün anlamı ak- fiilinin art arda ve toplu
olarak gitmek akın etmek, istilâ etmek, hücum etmek anlamlarından kurulmuştur.
Tarih: Osmanlı İmparatorluğunun ilk yıllarında görülen ve
sınır boylarında gaza amacıyla saldırılar
düzenleyen "Gaziler" zamanla akıncılara
dönüşmüştür. Savaşta onların ana rolü ön saflarda
yer alarak düşmanı demoralize etmek ve bu
amaçla gerilla taktiklerini kullanarak düşman birliklerini bozmak veya şoke etmekti.
Osmanlı akıncıları çeşitli bölgelerde bulunup her bir
birliğin başında kumandanları vardı. Bin kişinin
kumandanına binbaşı, yüz kişinin kumandanına yüzbaşı, on kişinin kumandanına onbaşı denirdi. Akıncılar, Avrupa 'da korku uyandıran gözüpek savaşçılardı. Arnavutluk ve Dalmaçya'da Gazi Evrenos ve oğulları, Mora ve Yunanistan'da Gazi Turhan Bey ve oğulları, Bulgaristan'da Gazi Mihal Bey ve oğulları, Bosna ve çevresinde Malkoçoğlu ailesi gibi akıncı aileleri babadan oğula akıncılığı sürdürmüşlerdir. Akıncılık bir sistem hâlini almış ve Osmanlı İmparatorluğunun Avrupa fetihlerinde büyük öneme sahip olmuştur.
Edebiyatta akıncılar: Tarihî dönemde edebiyatta akıncılar, akıncılıkla
ilgili konular işlenmiştir. Savaş, akın ve
kahramanlıkla örülü akıncı tarzı hayat, halk
arasında yaygın bir romantik-fantastik tür olmuştur.
Osmanlı halk edebiyatında çok sayıda örnekleri
vardır. Serhat türküleri tarzı, Alişimin Kaşları Kara, Estergon Kalası gibi çeşitli türküler bunlara örnektir.
Türk şair Yahya Kemal Beyatlı 'nın "Akıncı " adlı bir şiiri bulunmaktadır.
İyi Yada Kötü Tüm Yorumlarınıza şimdiden teşekkür ederim.
Akıncı , veya çoğul şekli ile Akıncılar, Osmanlı İmparatorluğu'nun askerî teşkilâtında, sınır bölgelerinde, düşman
ülkelerine akınlar, baskınlar tertipleyerek yıpratma harekâtında bulunan hafif süvari birlikleridir.
Etimoloji: Akıncı sözü Türkçe kökenlidir. Ak- akmak fiilinden gelişen sözün yapısında fiilden isim yapım
eki -n ve isimden isim yapım eki +CI vardır: Ak-
ı-n+cı. Sözün anlamı ak- fiilinin art arda ve toplu
olarak gitmek akın etmek, istilâ etmek, hücum etmek anlamlarından kurulmuştur.
Tarih: Osmanlı İmparatorluğunun ilk yıllarında görülen ve
sınır boylarında gaza amacıyla saldırılar
düzenleyen "Gaziler" zamanla akıncılara
dönüşmüştür. Savaşta onların ana rolü ön saflarda
yer alarak düşmanı demoralize etmek ve bu
amaçla gerilla taktiklerini kullanarak düşman birliklerini bozmak veya şoke etmekti.
Osmanlı akıncıları çeşitli bölgelerde bulunup her bir
birliğin başında kumandanları vardı. Bin kişinin
kumandanına binbaşı, yüz kişinin kumandanına yüzbaşı, on kişinin kumandanına onbaşı denirdi. Akıncılar, Avrupa 'da korku uyandıran gözüpek savaşçılardı. Arnavutluk ve Dalmaçya'da Gazi Evrenos ve oğulları, Mora ve Yunanistan'da Gazi Turhan Bey ve oğulları, Bulgaristan'da Gazi Mihal Bey ve oğulları, Bosna ve çevresinde Malkoçoğlu ailesi gibi akıncı aileleri babadan oğula akıncılığı sürdürmüşlerdir. Akıncılık bir sistem hâlini almış ve Osmanlı İmparatorluğunun Avrupa fetihlerinde büyük öneme sahip olmuştur.
Edebiyatta akıncılar: Tarihî dönemde edebiyatta akıncılar, akıncılıkla
ilgili konular işlenmiştir. Savaş, akın ve
kahramanlıkla örülü akıncı tarzı hayat, halk
arasında yaygın bir romantik-fantastik tür olmuştur.
Osmanlı halk edebiyatında çok sayıda örnekleri
vardır. Serhat türküleri tarzı, Alişimin Kaşları Kara, Estergon Kalası gibi çeşitli türküler bunlara örnektir.
Türk şair Yahya Kemal Beyatlı 'nın "Akıncı " adlı bir şiiri bulunmaktadır.
İyi Yada Kötü Tüm Yorumlarınıza şimdiden teşekkür ederim.
Son düzenleme:
