3,2,1 Allahh
Baş kaldırıyorum Allah´ım sana!
Ellerimide açtım...
Birisi n'olur bana söylesin,
Su kaybolmayan, yorgun göçmen kuşlar,
Gökyüzünün her sokağını nasıl ezberliyorlar?
Şu balıkların suratları neden hep üzgün bakıyor?
Yoksa ağladıklarını bir türlü gösteremediklerinden mi?
Şu dünyanın midesi hiç bulanmıyor mu?
Yoksa kustuğu her gün ölen insanlar mı?
Şu kar taneleri niye dokunmaz birbirine yağarken?
Yoksa günah mı, yer yüzü ve güneş onlara cehennem mi?
Şu İsrafil, bu nasıl bir sabırdır, biraz olsa bende o sabır
İçimde kopan kıyametler, azda olsa gecikir mi?
Şu martılar,
Neyin habercisi bunlar, kim için ne için bu çığlıklar?
Şu geceler,
Kim için böyle kapanır?
Şu her sabah çay bahçesinde gördüğüm;
Manzaramın en uzağında ki tek ağaç
Ben size anlatamam ki bu hüznü.
Bende onun uzağında mıyım acaba
Onun bana olan uzaklığı kadar.
Benim hüznümü anlatmaya çalışıyor mudur o da benim gibi;
Kuşlara, bir sonbahar rüzgarına, dibinde açan körpe otlara?
Allah´ım uğruna üzüleceğim o kadar çok şey var ki,
Bana böyle bir kalp taktığın için sonsuz teşekkürler.
Şu diş çıkaran çocuklar,
Ahh bu başıma iş çıkaran çocuklar.
Ben hiç size üzülmeyi unutur muyum?
Ve dostlarım...
Size keşke üzülebilsem.
Size inanınki kahroluyorum
Çok şey öğrettiniz;
Her önüme geleni değil
Her ölüme geleni dost bileceğimi mesela...
Ve gelenler için,
Bana dua etmeyin ve ağlamayın
Ben burada,
Yaşadığım süre boyunca üzüldüğüm şeyler kadar; rahatım.
Kadir Zorlu
Baş kaldırıyorum Allah´ım sana!
Ellerimide açtım...
Birisi n'olur bana söylesin,
Su kaybolmayan, yorgun göçmen kuşlar,
Gökyüzünün her sokağını nasıl ezberliyorlar?
Şu balıkların suratları neden hep üzgün bakıyor?
Yoksa ağladıklarını bir türlü gösteremediklerinden mi?
Şu dünyanın midesi hiç bulanmıyor mu?
Yoksa kustuğu her gün ölen insanlar mı?
Şu kar taneleri niye dokunmaz birbirine yağarken?
Yoksa günah mı, yer yüzü ve güneş onlara cehennem mi?
Şu İsrafil, bu nasıl bir sabırdır, biraz olsa bende o sabır
İçimde kopan kıyametler, azda olsa gecikir mi?
Şu martılar,
Neyin habercisi bunlar, kim için ne için bu çığlıklar?
Şu geceler,
Kim için böyle kapanır?
Şu her sabah çay bahçesinde gördüğüm;
Manzaramın en uzağında ki tek ağaç
Ben size anlatamam ki bu hüznü.
Bende onun uzağında mıyım acaba
Onun bana olan uzaklığı kadar.
Benim hüznümü anlatmaya çalışıyor mudur o da benim gibi;
Kuşlara, bir sonbahar rüzgarına, dibinde açan körpe otlara?
Allah´ım uğruna üzüleceğim o kadar çok şey var ki,
Bana böyle bir kalp taktığın için sonsuz teşekkürler.
Şu diş çıkaran çocuklar,
Ahh bu başıma iş çıkaran çocuklar.
Ben hiç size üzülmeyi unutur muyum?
Ve dostlarım...
Size keşke üzülebilsem.
Size inanınki kahroluyorum
Çok şey öğrettiniz;
Her önüme geleni değil
Her ölüme geleni dost bileceğimi mesela...
Ve gelenler için,
Bana dua etmeyin ve ağlamayın
Ben burada,
Yaşadığım süre boyunca üzüldüğüm şeyler kadar; rahatım.
Kadir Zorlu
