Bir çok kez öldüğümü biliyorum,bilenlerin bilmemezlikten geldiği zamanlarda.
Elimi sıkıca tutanların bıraktığı anlarda,doğrularımı yalanlamaya çalıştıklarında,çatıştıklarında.
Böyle gaddarca davrandıklarında bedbahtça kıvranırım iftiranın kollarında.
Düşüncelerim turlar yalnızlık koridorlarında.
Bir yalnızı ancak bir yalnızlık öldürebilir etrafında.
Bir çok kez öldüğümü biliyorum,bilirken bilmemezlikten gelmek zorunda olduğum vakitlerde.
İçimden geleni içimde hapsettiğim seferlerde,zincire vurduğum haklı hislerimi gördüğümde.
Yalnızlığın kendini gösterdiği yalnızlığımda,ruhu yıkan depremlerin ansızlığında,
harabede gördüğüm benin cansızlığında,ölmeyen hırsın yıldıran arsızlığında.