Bir süre sonra uzun uzun düşün ortada yaptığın fedakarlıklar var ise onları göz önünde bulundur zamanla anlayacaksın ve diyeceksin ki. ''Ulan değmeyen insan için üzülmüşüm.'' detaya inmek gerekirse şimdi ben nasılım? Dur söylüyorum hemen (üzgün, mutsuz, suratı asık, hayattan soğumuş, vs. ne kadar gülsen de için kan ağlıyor, ama ruhun... Beden sadece çizikler morluklar yüzünden acı çeker ama ruh? Her türlü duyguyu tadabilen birşey, sen böylesin peki o? Naralar içinde yaşıyor, gülüp eğleniyor, erkek arkadaşı var ise onunla takılıyor, doyasıya geziyor kısaca tam anlamıyla mutlu mutlu mutlu... Kendine demelisin ben onun sayesinde mutsuzsam ve o mutluysa bunları yapabiliyorsa ben neden yapamıyorum?
Yazdığım metin 983 karakter olduğu için 2. partını atıyorum.